تبليغاتX
<-taeb->

نزدیک به شش سال پیش  پدر بزرگم "حاج میرزا ابولفضل صنوبری" دارفانی رو وداع گفت...

او یکی از برجسته ترین شاگردان شیخ رجبعلی خیاط بود...

ایشان در پیام تسلیتی که از سوی مقام معظم رهبری ارسال شده بود عبدصالح لقب گرفتند...

برای آشنایی بیشتر میتوند به پایگاه اینترنتی عبدصالح مراجعه کنید...

روحش شاد...

یاعلی...

+ نوشته شده توسط محمدرضاطائب در سه شنبه 1386/09/27 و ساعت 9:55 بعد از ظهر |
تو را من چشم در راهم شباهنگام
که می گیرند در شاخ " تلاجن"  سایه ها رنگ سیاهی
وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم
تو را من چشم در راهم
 شباهنگام

در آندم که بر جا دره ها چون مرده ماران خفتگانند
در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام
گرم یاد آوری یا نه
من از یادت نمی کاهم
تو را من چشم در راهم.
 
                                                   نیما یوشیج

+ نوشته شده توسط در سه شنبه 1386/09/27 و ساعت 4:14 بعد از ظهر |

+ نوشته شده توسط محمدرضاطائب در یکشنبه 1386/09/25 و ساعت 11:46 بعد از ظهر |

برای دیدن گزارش تصویری کامل میتونید اینجا  و  اینجا  کلیک کنید.

+ نوشته شده توسط محمدرضاطائب در جمعه 1386/09/23 و ساعت 0:7 قبل از ظهر |

اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است
 دنیا برای از تو نوشتن مرا کم است
کسری من نه اینکه مرا شعر تازه نیست
 من از تو می نویسم و این کیمیا کم است
دریا و من چه قدر شبیهیم گرچه باز
من سخت بیقرارم و او بیقرار نیست
 با او چه خوب می شود از حال خویش گفت
 دریا که از اهالی این روزگارنیست
امشب ولی هوای جنون موج میزند
دریا سرش به هیچ سری سازگار نیست
 ای کاش از تو هیچ نمی گفتمش ببین
دریا هم اینچنین که منم بردبار نیست

                                                     محمدعلی بهمنی

+ نوشته شده توسط در چهارشنبه 1386/09/21 و ساعت 1:39 بعد از ظهر |
پاسی از شب رفته بود و برف می بارید
 چون پر افشانی پر پهای هزار افسانه ی از یادها رفته
باد چونان آمری مأمور و ناپیدا
 بس پریشان حکمها می راند مجنون وار
 بر سپاهی خسته و غمگین و آشفته
برف می بارید و ما خاموش
 فار غ از تشویش
 نرم نرمک راه می رفتیم
 کوچه باغ ساکتی در پیش
هر به گامی چند گویی در مسیر ما چراغی بود
 زاد سروی را به پیشانی
 با فروغی غالبا افسرده و کم رنگ
گمشده در ظلمت این برف کجبار زمستانی
 برف می بارید و ما آرام
 گاه تنها ، گاه با هم ، راه می رفتیم
 چه شکایتهای غمگینی که می کردیم
 با حکایتهای شیرینی که می گفتیم
 هیچ کس از ما نمی دانست
کز کدامین لحظه ی شب کرده بود این بادبرف آغاز
هم نمی دانست کاین راه خم اند خم
 به کجامان میکشاند باز
 برف می بارید و پیش از ما
 دیگرانی همچو ما خشنود و ناخشنود
زیر این کج بار خامشبار ،‌از این راه
 رفته بودندو نشان پایهایشان بود
                                                           مهدی اخوان ثالث
+ نوشته شده توسط در چهارشنبه 1386/09/21 و ساعت 1:19 بعد از ظهر |

امروزدکتر قالیباف به همراه پرفسور سمیعی منو مهمون کرده بودند...

جای همتون خالی...

میتونید گزارش تصویری دیدار سه جانبه رو اینجا و اینجا ببینید.

البته آخرش هم نشد سه نفری عکس بگیریم...

+ نوشته شده توسط محمدرضاطائب در یکشنبه 1386/09/18 و ساعت 11:31 بعد از ظهر |
چرا توقف کنم؟

همکاری حروف سربی بیهوده است

همکاری حروف سربی

اندیشه ی حقیر را نجات نخواهد داد.

 

صدا٬ صدا٬ تنها صدا

صدای خواهش شفاف آب به جاری شدن

صدای ریزش نور ستاره بر جدار مادگی خاک

صدای انعقاد نطفه ی معنی

و بسط ذهن مشترک عشق

صدا٬ صدا٬ صدا

تنها صداست که می ماند

                                                                   فروغ فرخزاد

+ نوشته شده توسط در یکشنبه 1386/09/18 و ساعت 10:3 قبل از ظهر |

امروز با ......!!! رفته بودیم بگردیم...

+ نوشته شده توسط محمدرضاطائب در پنجشنبه 1386/09/15 و ساعت 11:47 بعد از ظهر |
گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس            زین چمن سایه ی آن سرو روان ما را بس 

من و همصحبتی اهل ریا دورم باد              از گرانان جهان رطل گران ما را بس

قصر فردوس به پاداش عمل می بخشند      ما که رندیم و گدا دیر مغان ما را بس

بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین            کاین اشارت ز جهان گذران ما را بس

نقد بازار جهان بنگر و آزار جهان                  گر شما را نه بس این سود و زیان ما را بس

یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم      دولت صحبت آن مونس جان ما را بس

از در خویش خدا را به بهشتم مفرست        که سر کوی تو از کو ن و مکان ما را بس

حافظ از مشرب قسمت گله ناانصافیست     طبع چون آب و غزلهای روان ما را بس

+ نوشته شده توسط در پنجشنبه 1386/09/15 و ساعت 11:39 قبل از ظهر |
+ نوشته شده توسط محمدرضاطائب در چهارشنبه 1386/09/14 و ساعت 1:21 بعد از ظهر |
زمين خدا هموار است و

                                 عشق

                                             بي فراز و نشيب

چرا كه جهنم موعود

                            آغاز گشته است.

 

نخستين بوسه‌هاي ما، بگذار

                                      يادبود آن بوسه‌ها باد

                                                                   كه ياران

با دهان سرخ زخم‌هاي خويش

بر زمين ناسپاس نهادند.

عشق تو مرا تسلا مي‌دهد

                                     نيز وحشتي

از آن كه اين رَمه آن ارج نمي‌داشت كه من

تو را ناشناخته بميرم.

احمد شاملو

+ نوشته شده توسط در دوشنبه 1386/09/12 و ساعت 2:43 بعد از ظهر |

+ نوشته شده توسط محمدرضاطائب در جمعه 1386/09/09 و ساعت 11:21 بعد از ظهر |
سلام مجید عزیز...

میدونی که به دلیل سفر کاری نتونستم در مراسم عروسی تو حاضر بشم...

پس منو ببخش...

امیدوارم خوشبخت و شاد باشید...

به پای هم پیر بشید ودل زنده و جون بمونید...

میبینمت...

یاعلی.

+ نوشته شده توسط محمدرضاطائب در پنجشنبه 1386/09/08 و ساعت 10:56 بعد از ظهر |

از زندگی از این همه تکرار خسته ام
 از های و هوی کوچه و بازار خسته ام
دلگیرم از ستاره و آزرده ام ز ماه
امشب دگر ز هر که و هر کار خسته ام
دل خسته سوی خانه تن خسته می کشم
 آوخ ... کزین حصار دل آزار خسته ام
 بیزارم از خموشی تقویم روی میز
 وز دنگ دنگ ساعت دیوار خسته ام
 از او که گفت یار تو هستم ولی نبود
از خود که بی شکیبم و بی یار خسته ام
 تنها و دل گرفته و بیزار و بی امید
 از حال من مپرس که بسیار خسته ام

                                                              محمدعلی بهمنی

+ نوشته شده توسط محمدرضاطائب در پنجشنبه 1386/09/01 و ساعت 4:5 بعد از ظهر |