+ نوشته شده توسط محمدرضاطائب در یکشنبه 1386/03/27 و ساعت
1:13 قبل از ظهر |
| تبليغات | X |
|
+ نوشته شده توسط محمدرضاطائب در یکشنبه 1386/03/27 و ساعت
1:13 قبل از ظهر |
به گزارش خبرگزاري فارس مقام معظم رهبري در پي ارتحال مرحوم مغفور حضرت آيتالله آقاي فاضللنكراني پيام تسليتي بدين شرح صادر كردند.
بسم الله الرحمن الرحيم + نوشته شده توسط محمدرضاطائب در یکشنبه 1386/03/27 و ساعت
1:9 قبل از ظهر |
اشک از مژگان من آویخته با نفسهایم غمی آمیخته ایستاده مهدی صاحب زمان پای آن گلدسته های ریخته + نوشته شده توسط محمدرضاطائب در یکشنبه 1386/03/27 و ساعت
1:2 قبل از ظهر |
شب سردی است و من افسرده راه دوری است و پایی خسته تیرگی هست و چراغی مرده می کنم تنها از جاده عبور دور ماندند ز من آدمها سایه ای از سر دیوار گذشت غمی افزود مرا بر غم ها فکر تاریکی و این ویرانی بی خبر آمد تا به دل من قصه ها ساز کند پنهانی نیست رنگی که بگوید با من اندکی صبر سحر نزدیک است هر دم این بانگ برآرم از دل وای این شب چه قدر تاریک است خنده ای کو که به دل انگیزم ؟ قطره ای کو که به دریا ریزم ؟ صخره ای کو که بدان آویزم ؟ مثل این است که شب نمنک است دیگران را هم غم هست به دل غم من لیک غمی غمنک است سهراب + نوشته شده توسط محمدرضاطائب در پنجشنبه 1386/03/24 و ساعت
11:42 قبل از ظهر |
بعداز مدتها به یاد این عکس افتادم... بهش علاقه خاصی دارم... گفتم شماهم ببینیدش... یاعلی... + نوشته شده توسط محمدرضاطائب در سه شنبه 1386/03/22 و ساعت
0:58 قبل از ظهر |
آه اينجا غربت و غم مانده است... عشق درخط مقدم مانده است... عشق درخط مقدم مانده است... شهربوي سكه ونان ميدهد... بوي دالانهاي زندان ميدهد... كوچه كوچه شهر راگرديده ايم... يك سلام بي طمع نشنيده ايم... شهر مارا شيميايي ميكند... روح را دل را رياحي ميكند... شهر يعني مقتل مردان مرد... شهر يعني زهرخوردن بي نبرد... شهريعني كوفه رنگ وريا... مسلم تنها اسير كوچه ها... كاش درايام آتش خواني ام... تيرميبوسيد از پيشانيم... كاش درايام آتش خواني ام... تيرميبوسيد از پيشانيم... كاش درايام آتش خواني ام... تيرميبوسيد از پيشانيم... + نوشته شده توسط محمدرضاطائب در دوشنبه 1386/03/21 و ساعت
11:31 بعد از ظهر |
ما از بيم اين كه مبادا دست ردّ به سينه مستحق زده باشيم ، به غير مستحق نيز عطا مى كنيم . + نوشته شده توسط محمدرضاطائب در دوشنبه 1386/03/21 و ساعت
2:41 بعد از ظهر |
چندروز پیش رفتم سبلان... عکسهای خوبی گرفتم... این عکس هم در ارتفاعات سبلان از یکی از اسبهای عشایر گرفتم... متاسفانه عشایر شاهسون که در استانهای آذری زبان هستند... تاحد زیادی گذشته خودرا فراموش کردند... و لباسهای محلی وزیبای خودرا کنارگذاشته ولباسهای معمول جوامع روستایی رو به تن کرده اند... برای همین جذابیت خواص عشایری خود رو تاحدی از دست داده اند... امیدوارم هرچه سریعتر مسئولین سازمان عشایر فکری برای حل این مسئله بکنند... یاعلی
+ نوشته شده توسط محمدرضاطائب در پنجشنبه 1386/03/17 و ساعت
4:53 بعد از ظهر |
ریخته سرخ غروب جا به جا بر سر سنگ کوه خاموش است می خروشد رود مانده در دامن دشت خرمنی رنگ کبود سایه آمیخته با سایه سنگ با سنگ گرفته پیوند روز فرسوده به ره می گذرد جلوه گر آمده در چشمانش نقش اندوه پی یک لبخند جغد بر کنگره ها می خواند لاشخورها سنگین از هوا تک تک ایند فرود لاشه ای مانده به دشت کنده منقار ز جا چشمانش زیر پیشانی او مانده دو گود کبود تیرگی می اید دشت می گیرد آرام قصه رنگی روز می رود رو به تمام شاخه ها پژمرده است سنگها افسرده است رود می نالد جغد می خواند غم بیامیخته با رنگ غروب می ترواد ز لبم قصه سرد دلم افسرده در این تنگ غروب سهراب + نوشته شده توسط محمدرضاطائب در چهارشنبه 1386/03/16 و ساعت
11:38 بعد از ظهر |
اي برادرها امام از دست رفت ذولفقار بي نيام از دست رفت اي يل مولا تبار روزگار اي تجلاي جلاي ذولفقار بي تو مامانديم وراهي ناتمام پرچمي خونين وتيغي بي نيام بي تو مامانديم ميدان نبرد جنگ كوخ وكاخ وبي دردي و درد جنگ حق وباطل و فقر و غنا جنگ بي پايان مردان خدا هركه از جا برنخيزد مرد نيست هركه از ميدان گريزد مرد نيست هركه از جا برنخيزد مرد نيست هركه از ميدان گريزد مرد نيست رفت او اماصدايش باقي است زندگان را روح پاكش ساقي است نعره او درصدايي ديگر است پرچمش باپيشوايي ديگراست گر جهان را موج گيرد باك نيست نوحيان را ناخدايي ديگر است اي ولايت پيشگان بيعت كنيد حكم حق بامقتدايي ديگراست آنكه را رهبر برادر خوانده بود آنكه خود روح خدايي ديگراست وارث آن روح رباني است او شيرحق پيرخراساني است او هركه از جابرنخيزد مردنيست هركه از ميدان گريزد مرد نيست + نوشته شده توسط محمدرضاطائب در یکشنبه 1386/03/13 و ساعت
2:59 قبل از ظهر |
اگر سائل مى دانست كه در درخواست و خواهش كردن چه نهفته است ، هرگز كسى از كسى چيزى درخواست نمى كرد و اگر كسى كه از وى خواهشى مى شود ، مى دانست كه در نوميد كردن چه نهفته است ، هرگز كسى ، ديگرى را نوميد برنمى گرداند . + نوشته شده توسط محمدرضاطائب در چهارشنبه 1386/03/09 و ساعت
11:55 بعد از ظهر |
اي درحضورحادثه ها ايستاده ها
اينك ميان بستر غفلت فتاده ها مردم سوال ميكنم آياخداچه شد؟ شورو نواي قدس وغم كربلا چه شد؟ آيا وصيت شهدارا شنيده ايد؟ آواز عاشقان خدارا شنيده ايد؟ گلپاره هاي سوخته بردوشتان نبود؟ تنهاي زخم خورده درآغوشتان نبود؟ حق بامن است اينكه علي هم فقيربود دنيا بروي او از عده بزهم حقيربود هركس رسيد تشنه بازار كارشد هركس به من رسيد خدارا زياد برد قوم نماز قبله نمارا زياد برد حق با شماست آري حق با منو شماست حق باتو نيست حقيقت فقط خداست حقيقت فقط خداست حقيقت فقط خداست سوال ميكنم زشما آياخداچه شد؟ شورو نواي قدس و غم كربلا چه شد؟..........!!!! + نوشته شده توسط محمدرضاطائب در چهارشنبه 1386/03/09 و ساعت
1:42 بعد از ظهر |
دیر زمانی است روی شاخه این بید مرغی بنشسته کو به رنگ معماست نیست هم آهنگ او صدایی ‚ رنگی چون من دراین دیار ‚ تنها ‚ تنهاست گرچه درونش همیشه پر ز هیاهوست مانده بر این پرده لیک صورت خاموش روزی اگر بشکند سکوت پر از حرف بام و دراین سرای میرود از هوش راه فروبسته گرچه مرغ به آوا قالب خاموش او صدایی گویاست می گذرد لحظه ها به چشمش بیدار پیکر او لیک سایه روشن رویاست رسته ز بالا و پست بال و پر او زندگی دور مانده : موج سرابی سایه اش افسرده بر درازی دیوار پرده دیوار و سایه : پرده خوابی خیره نگاهش به طرح های خیالی آنچه در آن چشمهاست نقش هوس نیست دارد خاموشی اش چو با من پیوند چشم نهانش به راه صحبت کس نیست ره به درون می برد حکایت این مرغ آنچه نیاید به دل ‚ خیال فریب است دارد با شهرهای گمشده پیوند مرغ معما دراین دیار غریب است سهراب + نوشته شده توسط محمدرضاطائب در سه شنبه 1386/03/08 و ساعت
4:32 بعد از ظهر |
نيازمند ، با درخواست كردن حرمت و آبروى خود را ريخته است، پس تو با نوميد نكردن او آبرو و حرمتت را نگهدار . + نوشته شده توسط محمدرضاطائب در سه شنبه 1386/03/08 و ساعت
11:36 قبل از ظهر |
سالروز فتح خرمشهر بر مردم دلیر ایران مبارک باد. + نوشته شده توسط محمدرضاطائب در پنجشنبه 1386/03/03 و ساعت
0:57 قبل از ظهر |
دود می خیزد ز خلوتگاه من کس خبر کی یابد از ویرانه ام ؟ با درون سوخته دارم سخن کی به پایان می رسد افسانه ام ؟ دست از دامان شب برداشتم تا بیاویزم به گیسوی سحر خویش را از ساحل افکندم در آب لیک از ژرفای دریای بی خبر بر تن دیوارها طرح شکست کس دگر رنگی در این سامان ندید چشم می دوزد خیال روز و شب از درون دل به تصویر امید تا بدین منزل پا نهادم پای را از درای کاروان بگسسته ام گر چه می سوزم از این آتش به جان لیک بر این سوختن دل بسته ام تیرگی پا می کشد از بام ها صبح می خندد به راه شهرمن دود می خیزد هنوز از خلوتم با درون سوخته دارم سخن سهراب + نوشته شده توسط محمدرضاطائب در چهارشنبه 1386/03/02 و ساعت
4:27 بعد از ظهر |
|
درباره وبلاگ
 طراح قالب
|
