برای اولین بار دردم اومد...
امشب رفته بودم خیابان میرزای شیرازی پایین تر از مطهری...
اون قسمت از خیابان تعداد زیادی فروشگاه عرضه کننده لوازمات دکور و کادو های رنگارنگ و هزارتا چیز دیگه هستش ...
مسئله ای که دیدم چیز عجیبی نبود...
ببینید اون منطقه ارمنی نشین هستند برای همین اکثر جوانان اونجا اومده بودند تا برای دوستانشون (که حالا معلوم نیست چندتا هستند) هدیه بخرن...
ولی از یه موضوعی دیگه دردم گرفت...
این رسم از رسومات اروپا و امریکاست و در اصل رسمیست کاملا خارجی پس باید به ارامنه حق داد که این رسم رو اجرا کنند...
ولی جوانان مسلمان در شب پنجم شهادت امام حسین(علیه السلام) اگر این کار رو بکنند و برای جشنی هرچند مختصر خودرا آماده کنند جای بسی درد و شکوه داره...
بایک سوال حساسیت موضوع رو اثبات میکنم...
دوستان... اگر بهترین دوست شما در اثر تصادف کشته شده بود باز هم برای خرید امشب به خیابانها میرفتید؟
ویا اصلا به یاد چنین شبی بودید؟
واما...امام حسین مقامش دردلهای تک تک ما بالا تر از هر دوستی می باشد...
اگر شیعه باشیم باید داغ دار امام مظلوم باشیم...
پس چرا؟
چرا باید از روی نادانی کمک به دشمنانی کنیم که چشم به ناموس و دین و مذهب و آیین و خاک ما دوخته اند؟
بیاییم بیشتر در مورد مسائل فکرکنیم تا بهتر عمل کنیم...
متشکرم




























.jpg)
